#10: Belangrijke levenslessen van een hond
#10: Belangrijke levenslessen van een hond

#10: Belangrijke levenslessen van een hond

Dit is mijn tiende blog. Daarom een speciale blog (met knipoog). Laatst liep ik buiten met mijn hond. Ik zag hem zo lekker bezig, en dacht: volgens mij kunnen wij mensen best wel wat leren van hoe honden dingen doen. Daar gaat deze blog over: wijze levenslessen van mijn hond.

Levensles 1: Zelfs als iets spannend is, overwint de nieuwsgierigheid

Soms vind mijn hond een bepaalde situatie spannend. Een vreemd persoon, de wind, of een fiets die in het gras is achtergelaten, het kan van alles zijn. In eerste instantie reageert hij dan geschrokken: nekharen gaan overeind staan, grommen. Maar dan toch wil hij weten wat het is, en gaat hij er op af. Blijkbaar heeft hij toch een onbedwingbare nieuwsgierigheid die het wint van de angst. Dat is wel iets waar ik wat van kan leren: volg je nieuwsgierigheid, ook al is het misschien eng.

Levensles 2: Wees eigenwijs

Mijn hond is bovenal erg eigenwijs. Kijk maar naar de foto hiernaast, nog maar een paar maanden oud, en al zo’n blik van ‘ik weet wel hoe het werkt’. Hij volgt het liefst zijn eigen plan. Ga jij maar daarheen, baas. Ik snuffel hier nog wat rond, en ben dan van plan om in die sloot daar te gaan pootjebaden. Dan ga ik eens kijken of er niet een andere weg is door de bosjes misschien. Ik haal je wel weer in. Hoe mooi is dat? Gewoon lekker je eigen plan trekken en doen wat jij wilt.

Levensles 3: Snuffel en kijk rond

Soms wordt ik hier stapelgek van. Nog geen 100 meter kunnen lopen zonder bij elke boom, struik, paal, grasspriet stil te moeten staan om te snuffelen wie daar eerder is geweest. Maar als ik dan naar hem kijk, hoe hij in volle concentratie en onverstoorbaar daar boodschappen staat te ‘lezen’, ben ik daar stiekem wel een beetje jaloers op. Het leert mij ook dat het goed is soms rustig de tijd te nemen voor wat je aan het doen bent.

Levensles 4: Ook al weet je de weg niet, loop alsof je weet waar je heen gaat

Met enige regelmaat loop ik met mijn hond op plekken waar we nog nooit zijn geweest. Mijn hond maakt dat niets uit, die loopt zoals altijd voor mij uit, met een zelfvertrouwen van ‘ik weet waar we heen gaan’. Soms besluit ik dan dat we ergens afslaan. Dan kijkt hij naar me om: oh, gaan we daar heen? Ok dan. En vervolgt hij zijn weg weer met zelfvertrouwen. Ik vind dat wel bewonderenswaardig. Altijd vol zelfvertrouwen, en bij een koerswijziging ga je gewoon verder op de nieuwe weg. Geen probleem. Ik zou willen dat ik zo flexibel was! Maar de belangrijkste les is toch wel: volg je pad vol overtuiging.

Levensles 5: Maak tijd om te spelen

Honden hebben bijna altijd wel zin om te spelen. Als ik mijn hond meeneem naar het strand, is ie niet te houden. Hij sleurt me mee de duinen over, en staat dan te springen: maak me nou los! Wat ik dan ook doe natuurlijk. Dan springt ie om me heen, en kijkt ie me vragend aan: je hebt toch wel de bal meegenomen?? Natuurlijk heb ik dat. Dan moet er gespeeld worden, eerst met de bal, dan in de zee, en lekker rennen op het strand. Soms komt er nog een interessante soortgenoot langs, wat meestal ook erg leuk is. Spelen is goed voor je, en bovendien gewoon leuk. Wij (volwassen) mensen doen dit te weinig. De wijze les is dus: speel wat vaker. Je voelt je er jonger door!

Levensles 6: Relaxen

Mijn hond is ontzettend goed in relaxen. Kijk nou, dit heeft toch verder geen beschrijving nodig? Meestal is dit wat er gebeurt na een van de andere activiteiten in deze blog. Hij is er zo goed in, dat ie het eigenlijk op elk moment en op (bijna) elke plek wel kan. Lijkt me geweldig om dat te kunnen. De les is dan ook: ga voor wat je wilt, en neem dan tijd om te relaxen.

Levensles 7: Neem het leven niet te serieus

Ik herinner me nog dat ik mijn hond nog niet zo lang had, hij was nog een pup. Ik was die ochtend wat laat, en liep snel nog even met hem naar het park. Daar liet ik hem loslopen. Op een gegeven moment kwamen we bij wat eens een sloot was. Maar doordat het al een tijdje warm was, was het water grotendeels verdwenen. Er lag alleen nog een laag drek in. Ik zie mijn hond die kant op gaan, ik roep nog: niet doen! Waarop hij omkijkt, en vervolgens vol de sloot inspringt. Tot aan zijn buik zakt hij weg in de drek. Even later komt hij, heel zelfvoldaan, de bagger uit, helemaal smerig. En helemaal blij natuurlijk. Hoe kun je daar nu boos om worden. De les die je hieruit kunt halen? Neem het leven niet te serieus, maak ook plezier als je eigenlijk geen tijd hebt.

Levensles 8: Als je het niet kunt eten..

En er niet mee kunt spelen, plas erover en ga verder (met je leven). Dit is misschien wel de mooiste les. Dit gebeurt vaak als we op het strand lopen, waar van alles aanspoelt. Soms zijn het grote dingen die dan helemaal vastzitten in het zand. Mijn hond vind dat dan interessant, maar als ie doorkrijgt dat ie er niks mee kan, tilt ie zijn poot op, plast erover, en gaat naar het volgende interessante object. Dit is een wijze les. Blijf niet hangen aan dingen die je niet verder helpen!

Zo, dit zijn de 8 lessen die ik van mijn hond geleerd heb. Hoewel ik in de inleiding schreef dat het een blog met een knipoog is, kun je er zeker wat van leren. Dus: leef wat meer als een hond, en je leven zal een stuk leuker zijn.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.