Overprikkeling 1: een persoonlijke introductie
Overprikkeling 1: een persoonlijke introductie

Overprikkeling 1: een persoonlijke introductie

Dit blog is de eerste in een serie over prikkels. Dit is een onderwerp dat mij aan het hart gaat, ik worstel namelijk al zo lang als ik me kan herinneren met (een overload aan) prikkels. Op een gegeven moment vond ik het mooi geweest, en ben ik me in dit onderwerp gaan verdiepen. In deze serie over prikkels wil ik ingaan op wat prikkels zijn, wie ermee te maken heeft, welke verschillende soorten prikkels er zijn, en hoe je ermee omgaat.

Feestje!

Misschien herken je iets uit het volgende scenario: je bent op een feest. De muziek staat hard, er zijn veel mensen, en er gebeurt van alles om je heen. Als je net binnen komt, denk je misschien: wow, wat een drukte hier. Na enige tijd merk je dat het je wat teveel wordt. Waar je in het begin nog met wat mensen kom praten, voel je je vermoeidheid toenemen, en lukt dat niet meer. Misschien lukt het niet meer om goed te verstaan wat iemand zegt. Eigenlijk wil je graag weg. Weg van al die herrie en impulsen. Maar, je wilt geen spelbreker zijn, en je blijft. De enorme hoeveelheid aan prikkels blijft nog even doordenderen. Misschien giet je een paar alcoholische versnaperingen naar binnen, om dat gevoel een beetje te verdoven. Uiteindelijk ga je dan toch naar huis. Wanneer je thuis komt, tuten je oren nog na, en je hoofd lijkt niet stil te willen staan vanwege alle indrukken die je op hebt gedaan. Je bent doodop, maar slapen lukt niet, je hele lichaam staat in de actie-modus. Op een gegeven moment, uren later, ben je toch in slaap gevallen. Je wordt een paar uur later weer wakker, en voelt je belabberd. Zelfs als je niet gedronken hebt, voelt het alsof je een kater hebt. Je bent chagrijnig, en hebt vooral de behoefte om alleen in je bed te blijven liggen. Dit gevoel kan wel een paar dagen aanhouden.

Dat belabberde gevoel is het gevolg van overprikkeling. Je hebt te lang, te veel prikkels op je afgevuurd gekregen, en je zenuwstelsel is uitgeput. Je lichaam geeft eigenlijk al aan wat het nodig heeft: even helemaal niks. Maar goed, de volgende afspraak staat alweer voor de deur, dus je gaat gewoon maar weer door.

Op kantoor…

Stel nu eens dat je wat ik hierboven beschrijf regelmatig ervaart in het ‘normale’ leven. Je werkt op een kantoor in een (al dan niet) hippe kantoortuin. De hele dag komen er allerlei prikkels bij je binnen, collega’s die rondlopen, praten, bellen, geluiden van printers en koffieautomaten. Snel moeten schakelen tussen je concentreren op een ingewikkeld vraagstuk en een vergadering (of 2, 3..), een leidinggevende die iets van je wil, een collega die je input nodig heeft. De druk van een naderende deadline. En dan terug naar huis in een trein die tot de nok toe is volgeladen met mensen die aan het bellen of met elkaar aan het praten zijn. Als je thuis komt heb je geen energie meer over, en je ploft op de bank. Eten koken heb je geen puf meer voor, dus je besteld maar iets (liefst ongezond). Even relaxen voor de tv, want morgen moet je weer… Je sleept je door de week heen, in de hoop dat je in je weekend een beetje kunt bijkomen. Maar als het dan eindelijk zover is, ben je te moe om iets te ondernemen (of je komt in het eerder beschreven scenario terecht). Veel meer dan lang in bed liggen en op de bank hangen zal het niet worden.

Je kiest er dus voor om maar ‘gewoon’ door te gaan. Op zich is er helemaal niets mis mee om af en toe ‘gewoon’ door te gaan. Het wordt problematischer wanneer je dit voor langere tijd doet. Je zenuwstelsel krijgt dan langdurig onvoldoende hersteltijd, en je raakt chronisch overprikkeld. Geen fijn gevoel, je voelt je de hele tijd doodmoe, en alles is je al snel teveel. Als je dit echt te lang laat doorgaan, kun je in een burn-out terecht komen. Je lichaam gaat in de weiger-modus. Wie ooit eens burn-out heeft gehad weet dat het dan voelt alsof de stroom is uitgezet. Je lichaam geeft aan dat het genoeg is geweest zo, en gaat op slot.

Zo’n burn-out kan heel nuttig zijn. Het laat je zien dat je iets te leren hebt op het gebied van rust nemen, de balans zoeken tussen prikkeling en rust. Toch zou het fijn zijn om zo’n burn-out te voorkomen, door op tijd te weten wat je kunt doen aan je overprikkeling. Dat is waar ik naar op zoek ben gegaan (al had ik daar wel een burn-out, en een bijna-burn-out voor nodig). In deze blogserie neem ik jullie graag mee in mijn ontdekkingstocht. Mocht je meer willen weten, vragen hebben, of het daar eens over willen hebben, laat een comment achter, of stuur een mail naar info@zinvolbezigzijn.nl.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.